بودنت آنجور که باید نیست!

نبودنت هم...

وقتی نیستی یعنی غایبی

وقتی هستی بازهم غایبی!

اصلا نیستی ات با هستی ات یکی ست!

مانده ام در هستی و نیستی؟

درگیر وجود و عدمم!

تو که باشی عدم معنا ندارد

عدم همان نیستی

وجود همان هستی

چگونه نیستی؟ و هستی؟

مگر اجتماع نقیضین محال نیست؟!

و اما جواب:

نه اینکه غایبی چون من نمی بینمت؟

غایبی از آن جهت که حاضری!

و حضورت عین غیبتت است!

کدام حاضر و غایب ؟


هرگز حدیث حاضر و غایب شنیده ای؟

من در میان جمع و دلم جای دیگر است...