در قبایل عرب همواره جنگ بود‌ اما مکه زمین حرام بود و چهار ماه رجب. ذی القعده. ذی الحجه و محرم زمان حرام بود. یعنی که در آن جنگ حرام است. دو قبیله که با هم می جنگیدند تا وارد ماه حرام میشدند جنگ را موقتا تعطیل می کردند اما برای اینکه اعلام کنند در حال جنگند و این آرامش از سازش نیست و چون ماه حرام رسیده است و  بگذرد جنگ ادامه خواهد یافت سنت بود که بر قبه خیمه فرمانده قبیله پرچم سرخی برمی افراشتند تا دوستان دشمنان و مردم  همه بدانند که جنگ پایان نیافته است.

....

آنها که به کربلا می روند می بینند که جنگ با پیروزی یزید پایان گرفته و بر صحنه جنگ آرامش مرگ سایه افکنده است. اما می بینند که بر قبّه آرامگاه حسین پرچم سرخی در اهتزاز است.

بگذار این سال های حرام بگذرد...

پ.ن: برگرفته از پک فرهنگی آن پرچم سرخ/ شهرداری تهران/محرم ۹۱