با زینبِ "حسین" شما هم نوا شدید

زین رو پیاده راهی کرب و بلا شدید

ای خوش! به خوان دوست شما را صلا زدند

از بند خویشتن چو تمامی رها شدید

گشتید مبتلا چو به عشقش ز جان و دل

رفتید در مسیر بلا، کیمیا شدید

سختی راه بود ولی تازیانه، نه

زنجیر نه، که در خور مدح و ثنا شدید!

بی حرمتی نبود، تمامی نواخت بود

در جمعشان چه گرم، صمیمانه جا شدید

سرما و سوز بود، عطش را نشانه، نه

غربت نبود، با همگان آشنا شدید

آغوش عاشقان چه گشاده برایتان

در بارگاه شاه شهیدان، گدا شدید

دستتان پُر است ز سوغات معنوی

ز الطاف دوست، پاک ز جرم و خطا شدید

ای زائران، زیارتتان شد قبول یار

بر چشمِ جان ما به یقین توتیا شدید

اکسیر عشق بر مِسِتان در مسیر راه

بارید آنچنان که تمامی طلا شدید

یا رَب، هزار شکر عزیزان سلامت اند

دریادلان، به کشتی دل ناخدا شدید

«سیمین» به حال خوب شما غبطه می خورد

با زینبِ "حسین" شما هم نوا شدید

پ.ن: این شعر زیبا رو سرکار خانم سیمین میرآفتاب؛ مادر یکی از همسفرهامون سروده اند.